гэж хүмүүс надаас асуух юм. Монгол хүн даарч болдоггүй л юм байхдаа.

Далайн шуурга ирж буй болтой бороо асгараад жаахан сэрүүхэн орохоор би даараад байгаан. Улаан хамарлачихаад л байнгын цаас сальфетик болоод гар хөл хүйт даагаад л хувцас нэмээд өмсөхөөр Монгол хүн биз дээ?? гэцгээгээд толгой сэгсэрч тохуу хийгээд байхаар гайхах юм. Монгол хүн даардаггүй гэж хэн эд нарт хэлцийн юм бол доо, чөтгөр ав!! Монгол хүн гэснээс банштай цай хийж уух хүсэл төрөөд ханцуй шамлаад гал тогоондоо өнжлөө шүү дээ. Хуурай цай байдаггүй ээ, лифтэн цайгаар орлуулаад цайгаа чаначихлаа. Хэдэн банш чимхэх гэсэн гампанз элдүүр байх ч биш. Ногоо хэрчдэг хавтгай цагаан хуванцар дээр шамбааралдуулаад л хийх шиг боллоо. Элдүүр гэж жүүсний шилэн аяга. Уг нь бол сайхан хийцлээд л шар тосонд гурил самарчихмаар. Байхгүй юмыг яахав, масло хайлуулаад хэсэг гурил хуурч сэтгэлээ гурилдав шив дээ. Гэхдээ бас яахав ээ, хөлс энэ тэр чихраад л ирж байна лээ. Дээр элдүүр авчих санаатай 100 мөнгөний газраар хайсан чинь нэг тал руугаа өргөсөөд нээх хачин мод л олдсийн. Тэгээд л аваач үгүй , өөр газраар эргэлдэж байтал жижиг хадуур шиг юм олж хараад. Тэрний хадуур болох төмрийг нь тайраад авчуул иш нь хөөрхөн элдүүр болчих юм байна гэж Монгол ухаанаар сэтгээд авчихав. Гэсэн ч өнөөдөр тайрах хөрөө нь гэрт алга . Яалтай билээ ундаа жүүсний шилэн аяга уусан архины шилэн лонх мэтээр л орлуулж амьдрах юм даа. Хэзээ гэрийн эзэгтэй болж гампанз элдүүртэй болох юм байгаан бүү мэд!!