Бавуугийн Лхагвасүрэн.

        Ижийтэйгээ байхад би баян байсан.

Хагарсан чулууд дахиад хэзээ ч эвлэдэггүй шиг үнэнээ хэлье

Нулимсаараа зуурч хэлье

Хагацахын цагт үхэл давж уулздаггүй шиг үнэнээ хэлье

Амьсгалаа зангидаж хэлье

Ижийтэйгээ байхад би баян байсан.

Орилсоор муу ижийдээ очиж нулимсаа арчуулахад

Одод бүгдээрээ миний л нүдэнд түгдэг байсан

Ижий минь надруу инээгээд ирэхэд нь

Энэхэн замбуу тивийн наран ганцхан над дээр л тусдаг байсан

Ижийтэйгээ байхад би баян байсан.

Араг үүрсэн ижийнхээ ар өвөрт нь гүйхэд

Аараг толгодын минь элс алтаар л нурдаг байсан

Бортон бортон зэрэглээ хормойтой минь орооцолдож

Бүжин бор холын минь сайрыг долоодог байсан

Судас нь лугшиж халуу дүүгсэн

Бурханы өвөр дээр тоглодог байсан

Сүнс зайлам харанхуйн дунд би

Сүү нөмөрч унтдаг байсан

Ижийтэйгээ байхад би баян байсан.

Уул уулын орой уулздаггүй шиг үнэнээ хэлье

Эсээ шатааж хэлье

Урсгал ус нь эргэж урсдаггүй шиг үнэнээ хэлье

Цусаа буцалгаж хэлье

Ижийгээ амирласнаас хойш би гуйлгачин болсон

Гэхдээ энэ хорвоогийн үхлээс бусдыг тоож гуйхгүй гуйлгачин болсон

Ижийтэйгээ байхад би баян байсан.

...........................

Элбэг урсгалтай-сvvн мєрєн
Ижий мєрєн
Vрээ л дагаж урссан
Vйлийн vртэй-цагаан мєрєн
Ижий мєрєн...

...........................

...Эмээгийн vvрдэг арагны vдээр
Тас vсэрсэн єдєр
Би тєрсєн
Хєєрхий минь євдєхдєє базсийм
гэнэ лээ
Ижий минь биеэ хуурайштал
Цусаа асгасан єдєр
Би тєрсєн..

                                       Аманжинка.

   Зуурдхан насны чинь эцсийн оч амь болон танаасаа үсэрсэн
Зутруу жаахан үр чинь таньдаа сэтгэлийн үгсээ хэлье.
Зэвэргэн хаврын цасан шамаргатай тэр л бүүдгэр өдрийг
Зэрвэсхэн ч гэсэн мартаж чадахгүй бодол сэтгэл минь
Алаг дэлхийн шаргал өдрүүд хүрдээ даган эргэн эргэсээр
Арван хэдэн жилийн тэртээх таны минь зураг хүүгийнхээ өмнөөс инээмсэглэсэн хэвээр
Алтан бурхдын өмнө өвдөг сөхрөн би таныхаа араас маань уншиж эрх эргүүлээгүй ч гэлээ
Анирлах сэтгэлийн угтаа бурхдаас ч илүүгээр сүсэглэн амгалан төрхийг чинь үгүйлэн байж тайтгардаг аа хүү нь тандаа хайртай..