Энэ үг хэд хоног толгойнд эргэлдээд горьгүй ээ. Хэдэн хоногийн өмнө бүтэн шөнийн нойроо алдан Солонгосын савангийн дуурь үзэн халуурсны шанд дараа өдөр нь улаан нүдтэй хүүхэн, утга үнэнтэй үг хоёртой үлдсэн гэжийгаа.

Догдлоод л, уйлаад л , уур хүрээд л олон ааш гарган тэр ертөнцөд ховсдуулснаа гайхсаар..
 Үнэн халуурсаан , даанч төгсгөл нь байхгүй бүүр боож үхмээр.
Аажаа аажаа амжилт гээд л тэнэг үг. Тэнэг ч гэж Бэлэн ам шалдан гуяыг гүйцэхгүй санагдсан болохоор тэнэг гэж байгаа юм л даа.

Хүн ер нь өөрийнхөө сэтгэлийг ойлгохгүй бол өөр бусад эргэн тойрноо ойлгоно гэж худлаа юм байна лээ ш дэ. Тэгээд туйлбаргүй эсвэл туйлширчихдаг занг үзэн ядмаар.
Би ч бас адил. Гэхдээ яг одоохондоо өөрийгөө арай л үзэн ядаагүй байгаа. Учир нь жоохооон л өөртөө хайртай юм шиг санагдаад..
Огторгуйд одод зөндөө байдаг. Тэд үзэсгэлэнтэй байх. Бүгд. Гэхдээ тэр үзэсгэлэнт ододыг олж харах нүд бас ховор болов уу?
Яг одоо би хармаар л.. Тэнгэр бүрхэг тиймээс хяслантай. Юу хүсээд байгаагаа ойлгохгүй байх тохиолдол ойрд элбэг байна.
Тэр өдөр дүү рүүгээ залгасан. Утсаа авахгүй байгаад нь уур хүрээгүй ээ. Учир нь нэг гоё дуу чихнээ сонсогдоод..
Сүүлчийн цас
Анхны бороо......ляляля........
Зүрхний цохилт түргэсээд л.. Хэн дуулсан ямар нэртэй дуу гэдгийг мэдэхийн учиргүй хүсээд л..

Дүү рүүгээ дахин дахин залгаж байж мэдэж авсан. Хүсэл биелчихсэн юм шиг санагдсаныг яана. Бүүр хязгааргүй баярлачихсан. Яагаад гэдгээ хэнд ч хэлэхгүй.
Тэгээд л дуугаа хайгаад олоод дахин дахин сонсов. Тэгсэн тэнд нэг хөөрхөн хүү гитардчихсан дуулж байгаам чинь. Сэтгэл дүүрэн бүүр бялхчихсан. Энэ мөчийг аз жаргал гэх байх.
Шийдвэр гаргаад шууд гитар худалдаж авсан. Оройжингоо утас татаад л, балбаад л..
Хурууны өндөг хөндүүрлэчихсэн хөөрхий дөө. Тэгээд л амсах аз жаргал богино юм шиг ахиж гитараа балбаагүй.
Тиймээ, ийм л хачин авиртай хүн. Энэ чинь би мөн. Өөрийгөө би мэддэг юм шиг гэвч мөч бүхэнд авираа мэдрэхгүй байдаг.
Харин одоо цээж хөндүүр. Бэлэн ам шалдан гуя царайлчихсан. Том том ярьсоооооон. Яадгийн гээд өөрийгөө өмөөрчихсөн суугаа. Энэ чинь сэтгэл зүрхний асуудал. Хүсэл зорилго байхад хүн амьдраастай. Хүсвэл би бусдыг сэнхэртэл ярьж чадна. Хүсэхгүй бол хэлгүй дүмбэ царайлаад сууж чаддаг.
Хаврын тэнгэр шиг л.. Хувираад л..
Харин маргааш тэс ондоо дэлгэр зуны сартай шөнө мэт байж ч магад. Ойр хавиа гэрэлтүүлээд , юу ч болж магад ш дэ. Амласнаа биелүүлчихдэг, амьтан хүнд нигүүлсэнгүй энэрэнгүй тэртээ дээр байдаг Од шиг л..
Яаж мэдэхэв, тийм юм болох ч юм бил үү.
Аан тийм, нэгэн хүн намайг залхуураад байвал зэвэрнэ ш дэ гэсээн. Зэв.. Нэг тийм утга. Бодоод байсан чинь намайг үнэлээд үнэн тохирсон үг хэлчихсэн юм шиг санагдаад бага зэрэг онгирох сэтгэл төрж үү? Хичээхсэн гэсэн хүсэл төрсөөн. Магтаалд дуртай мангар амьтан.
Харин хааяадаа толгойд бага зэргийн асуудалтай амьдрахсан гэсэн бодол гэхүү хүсэл гэх үү нэг юм тэнүүчлээд байгаа. Бүүр ойлгомжгүй.
Чи хаана байна? Хурдан харьж ирээч ээ!! гээд хар юмныхаа араас утасдаад хүлээгээд ч юмуу?
Эсвэл хамаг халаасаа гөвчихсөөн алхаж л харихаас ч гэх мэт. Жаргалтай газар хүн тогтохгүй гэж хэн хэлсийн бол?? Худлаа ш дэ, жаргалтай газар хүн удаан тогттдог гэж би хэлжээнэ. За замбараагүй бодлууд хөврөөд шааааааал утгагүй юм болчихлоо. Яахуу яахуу, яг ингэж л амьдарч байгаан, бас бичиж байгаан өөртөө.