Самар цөммөөр байна. Сайхан том том чөмөгнүүдийн гаднах шар хальсыг нь хуулж авчаад бөөгнүүлээд амандаа хийвэл ч сайхан даа. Арааны шүлс асгарчийна. Мянгаас олон хоног самар цөмөөгүй юм байх чинь. Чөмөг гэснээс мэрсэн ясыг тас хийтэл ганц цохиж хугалаад сайхан чөмөг идэхсэн.
Бас кисэль гэж нэг юм байсан даа. Их дуртай байж билээ. Түрүү жил нэг найз маань Монгол явчаад ирэхдээ чи Кисэль идэмээр бна гээдийсан тэ гээд бүүр надад зориулж кисэль авчирч өгсөн. Тэгсэн тэр их сонин идмээр л байсан кисэлийн амт биш байсаааааан. Зүгээр л нурж унасан элсэн чихрийн үйрмэг юм шиг. Шүлс ялгарахгүй л байсан.
Багад бас иклэр гээл нэг юм Орос дэлгүүрийн буфэнд зардаг байсан ш дэ. Монголчуудыг тийш нь оруулахгүй ээ. Ёстой гонж . Тэгээд л доогуураа шалдан шахуу дээгүүрээ амьтдын арьсан шуба, малгайтай шонтгор хамартай шар царайтай, цэнхэр нүдтэй хулмастай орос авгай нарыг сахиад л нэг иклэр над аваад гараад ирээч гээл гуйгаад зогсдог байжулээ. Олон ч иклэрийг орос авгайг гуйж авахуулаад идсэн санагдана. 98 мөнгө их л гоё амт.
Сайхан мандарин байна даа гээл кинон дээр яг хэлдгийн ш дэ. Дээр үеийн шинэ жилээр олддог мандарин яагаад тийм үнэр амт сайтай байсан юм бол. Ховор болохоор л тийм байсан байх даа. Үнэр нь гарт шингэчихээд хэсэгтээ л сэтгэл цатгалан. Сахилгүйтээд мандарины хальсыг нь шахаад нэгнийхээ нүдийг хорсгон өвтгөж байсан үе гоё. Бодонгуут шүлс асгараадийнаа, бүүр ялгараад амаар дүүрчийнаа, яая даа байз.
